Speciaal voor de Zomersalon heeft dichter Henk van der Waal een gedicht gemaakt op mijn schilderij 'Piazza dei Miracoli, nr.4' Het gedicht heet VERSTUIFT, en ik vind het een prachtig gedicht en ben er heel blij mee. Meer informatie over het werk van Henk van der Waal www.henkvanderwaal.nl dank je wel Henk!

Juni was kunstmaand in stadsdeel de Baarsjes(Amsterdam). MHT9 opende de Zomersalon op zondagmiddag 21 juni met onder meer schilderijen van mijn nieuwe serie INCANTO. Ook was er poëzie van Mustafa Stitou,Tsead Bruinja en Henk van der Waal en muziek van de Argentijnse band Priscila y Los Que Son. Kortom het was super gezellig en een inspirerende culturele mix van Italiaanse, Friese, Marokaanse, Argentijnse en Nederlandse beelden en klanken. Meer hierover ook op www.mht9.nl.

Opposites attracts. Tentoonstelling van curator: Christine Sluysmans part 1: 8 januari tot 25 januari 2009 part 2: 29 januari (opening 19 uur) tot 15 februari 2009. De Veemvloer, Amsterdam. Opening 29 januari 2009. Geweldige expo en nog betere opening. Ik hang er met twee hele grote doeken. Veel bezoekers met vaak leuke+ kritische reacties.

De opening was geweldig! De doeken hangen er prachtig, de sfeer was erg amicaal en gezellig, ik heb zowel Italiaans, Duits, Nederlands en een paar Schwietserdutsch woorden gesproken. De catering was fantastisch, nog nooit zulke mooie hapjes gezien! De reacties erg positief, iedereen erg enthousiast! Al tijdens het ophangen van de werken fleurden de mensen op! zo zie je maar weer wat kleur allemaal doet! Ik heb genoten! Het werk blijft tot 1 juni 2009 daar hangen. Ik zal wel een paar doeken missen. Morgenochtend verlaten Carla, Caius en ik het leuke appartement in St.Moritz om te beginnen aan de laatste etappe: huiswaarts richting Amsterdam.

We hebben net 24 doeken van de serie INCANTO in de GUT Kliniek opgehangen. Het hangt er erg mooi! Ter ontspanning hebben we ervoor nog een fixe sneeuwwandeling gemaakt, heerlijk alles onder dikke pakken sneeuw. De kou viel wel mee, maar door de hoogte hebben we erg veel dorst! Zo meteen de opening. Later meer foto's, ook van de expositie!

Het is november het jaar is voorbij gevlogen. ik ben druk in de weer om mijn eindpresentatie te tonen. Midden december verhuis ik weer terug naar Amsterdam. Na de heftige hittegolfen en een intense verliefdheid heb ik hier heel intens en goed geschilderd. De serie heb ik Incanto genaamd, omdat dit doek, Incanto(over 43 jaar), een spilrol vervuld. Hier in Montevettolini heb ik mijn kern ontdekt en gezien waar het voor mij om gaat: het leven. schilderen is het leven en leven is schilderen. Een constatering bijna te simpel voor woorden maar erg waar. Ik wil een eindpresentatie houden en iedereen is van harte welkom. In elke ruimte hangen doeken. Zo heb ik drie expositiezalen: de huiskamer, het atelier en de galerieruimte op de eerste verdieping. De opening was erg geslaagd veel bezoekers, goeie reactie. en het geheel is geopend door de dorpspriester: donAlbert Bodino. Hier in dit middeleeuse dorp heb ik de waarde vanhet leven weer ervaren en ben ik warm ontvangen. Ik wil zo iedereen danken die mij heeft geholpen en die dit project mogelijk heeft gemaakt. De rest vertellen de foto's. Ik zal Montevettolini missen maar kom zeker nog terug! Nu ga ik verder met inpakken, want 20 december is de opening in Sint Moritz(CH) en in januari is Amsterdam aan de beurt. Incanto gaat op tour, en dankzij mijn lief en muze Cor ben ik ook al in het bezit van de Incanto tour t-shirt. Veel kijk plezier, ik ga snel verder pakken want ik heb nog genoeg te doen!

De herfst is aangebroken. na een flinke onweersbui is het hier koud. Van 38 naar 18 graden, dat is wennen! Maar perfect om lekker aan het werk te gaan. Ik zit veel binnen, het is helaas meteen weer vochtig. Gelukkig doet het internet en mijn Skype telefoon het goed, waardoor ik vaak voor niks naar NL kan bellen. Ja is leuk zo geïsoleerd in volle rust op een Toscaanse berg zitten, maar vaak je vrienden spreken is ook heel belangrijk! Ik heb een hele intense zomer achter de rug. Na jaren, een echte romantische vakantie op Elba gehad. Nu ben ik helemaal fris, sinds 18 september ben ik hard aan het schilderen. En dat zie je ook. Het hele huis staat vol met doeken. Ik heb heel veel inspiratie. Steeds vaker kom ik er achter dat ik Cor in het schilderij verwerk. Ik heb de hele zomer veel foto's met mijn mobiel gemaakt, zgn. panorama foto's. Het mobieltje rekent zelf perspectieven uit en je krijgt zo hele maffe panorama's. Dit heeft me erg geïnspireerd, en ik heb zo heelveel doeken gemaakt. Heb ook besloten dat deze nieuwe serie, hetgeen toch geworden is INCANTO (=betovering) gaat heten. Een serie over mijn verwondering van het heden, over het wonderlijke van onze huidige tijd, de huidige ruimte, het nu. Ik voel nu dat alles op zijn plek komt, dat het om het leven gaat, dat de kern, je ziel uit eindelijk je energie bepaalt. En dat deze voor specifiek werk zorgt. Deze werkwijze bevalt me goed. Hoewel ik nog steeds vaak moeite heb me meteen te concentreren. Door de nog steeds wat vreemde omgeving, geregel voor het huis, boodschappen lijstjes en ander geregel. Wel voelt deze omgeving nu een beetje vertrouwd aan, ja dat heb je als je een diesel bent....langzaam op gang komt! Ik schilder nu veel relaxter, omdat ik een berusting heb gevonden. Schilderen is het leven, leven is schilderen! Mijn ambitie als kunstenaar is en blijft een duidelijk individueel proces. Opeens zie ik de rode draad. Ik schilder mij leefpanorama's! In deze serie ook echt letterlijk panorama formaten, maar ook de serie BAUC bestaat zeker ook uit mijn leefpanorama, van toen. In de tijd dat ik in Amsterdam tussen de bouwputten woonde. Vandaar dat ik het nu niet red de Amsterdamse bouwputten te schilderen. Ik heb een andere focus en energie. De bouwputten in Amsterdam beleef, ervaar en voel ik hier niet. Wat ik wel beleef en ervaar zijn de panorama's die ik dit jaar heb beleefd. Ja natuurlijk speelt de liefde een grote rol, maar ook het onbekende, de menselijke figuur die weer in mijn doeken treedt, een nieuw kleurpalet, dit alles als gevolg van deze nieuwe ervaring met een andere energie. Het besef dat mijn werk over mijn leefpanorama’s (uit het verleden, heden en toekomst) gaat geeft me rust en hierdoor kan ik ongedwongen verder schilderen. Ik schilder over, met en in de tijd. Over tijd gesproken, ik weet nu da verschillende data voor presentaties, terugverhuizing e.d.. Dit geeft rust maar ook stress, omdat de deadlines nu staan als een huis en natuurlijk loop ik nogal achter.......... wel merk ik dat de deadlines ten goede komen aan mijn productiviteit! Er komt eind november presenatie in Montevettolini, dan eind december in St.Moritz, en in 2009 in Amsterdam! Hou de indexpagina in de gaten! Later meer hierover....De nieuwe serie komt op de site vanaf de opening in Montevettolini, 29 november 2008...nieuwsgierig??? nog even wachten.

Juli en augustus zijn hier echt hitte maanden. Ik pendel tussen Amsterdam en Montevettolini door. Mijn verliefdheid is heel groot. Hierdoor wordt me veel duidelijk, ook het verschil tussen Amsterdam en Montevettolini. Natuur-stad, bruin-groen, stenen-planten, NL-I en ga zo maar door. en dit alles wil ik op het doek vatten....ARGGGGGGGG. onmogelijk! Ik heb maar de knoop doorgehakt en ingezien dat ik gewoon moet schilderen, schilderen. Niet denken, niet de wereld proberen toe te spreken met inzichten, nee gewoon de poëzie van het leven beleven, inzien en schilderen! In juli was ik hele erg zoekend naar dat evenwicht tussen Amsterdam en Montevettolini. Grote vragen als wel bouwputten schilderen, hier?? waar slaat dit op? of gewoon proberen? want als je vanuit een gemis geschilderd dan ontstaan er hele mooie werken. Het gemis wordt zichtbaar in een beeld vol aanbidding. enfin ik kwam er niet uit. heb in een maand wel 10 verschillende soorten doeken gemaakt. Dan ene bouwput, dan een portret van Cor, dan weer stadstafereel maar met bloemen. echt ik zag het niet meer. Totdat ik het doek Incanto had gemaakt. Incanto betekent betovering en is het laatste doek hierboven, het is een groot panoramadoek. Ja nog verliefder dan ooit heb ik dit doek gemaakt. Hierin komt alles bijeen. Dit doek heb ik nooit bedacht maar is vanuit de onderbuik ontstaan. Ik heb wel wat foto's als inspiratie gebruikt maar de uitvoering spettert van het doek. Toen heb ik besloten ik moet stoppen met concepten, kaders, series te bedenken. Ik moet meer doen! Want schilderen is het leven! En als je openhartig leeft en werkt, komt er vanzelf puur en krachtig werk uit. Als ik dit opschrijf besef ik dat het zo simpel lijkt maar zo ontzettend moeilijk is! Maar daar gaan we wel voor! Door de zoektocht, verliefdheid, hittegolf en afstand tot de Amsterdamse hectiek wordt me steeds meer duidelijk dat het zo belangrijk is om in je eigen kern, centrum te blijven en in alle eerlijkheid je eigen ding te doen. Niet teveel nadenken, bedenken, verantwoorden, plannen, maar volg je intuïtie en gewoon DOEN!!! Tot zo ver mijn zomerse inzichten. Oh ja helaas een zonnesteek opgelopen, moest met fiets en al de berg op lopen op het heetst van de dag, maar ben gelukkig weer beter en een ervaring rijker!

Na maanden regen, januari t/m mei, schijnt er sinds juni eindelijk de zon! Ik ben deze maand met een mooie verjaardag begonnen. Ben heerlijk aan het schilderen, omdat de zon schijnt en ik zo vaker buiten zit. Nu merk ik dat ik in toscane ben, heerlijk die zon. Het schilderen is nu heel spannend. Ik ben ook na jaren verliefd geworden. En dat straalt van de doeken af. Opeens schilder ik weer mensen in de doeken. Inge zei dat dit komt omdat ik nu geïsoleerd woon en werk, dus de mensen die normaliter om me heen heb, nu schilder. Terwijl toen ik nog in Amsterdam woonde, tussen al die mensen ik juist behoefte had aan lege ruimte, rust en verlaten stadstaferelen. Afgelopen maanden ben ik erachter gekomen dat ik de ruimte om me heen moet beleven, en dan gewoon verder moet schilderen. Ik moet niet teveel nadenken, dan maak ik bedacht werk. Wel valt me op dat ik vele groene tinten hier gebruik. Ik zit er lekker in en verheug me telkens weer op een nieuw doek! Wel probeer ik een combinatie tussen Amsterdam en Montevettolini, tussen stad en natuur te vinden. Gewoon doorgaan. Een nieuwigheid is dat ik nu veel kleine voorstudies maak, dat helpt enrom en is erg leuk om te doen!

Eindelijk heb ik mijn mega elektrische fiets! Ik heb er lang op moeten wachten, maar ben er nu heel blij mee! En ik kom met volle fietstassen makkelijk de berg mee op.